สมุนไพรใบโหรพา

13 สิงหาคม 2553

วิธีการทำน้ำโหระพา

สูตรน้ำโหระพา ชมรมบ้านสุขภาพ

ดร.รสสุคนธ์

อุปกรณ์

1. น้ำสะอาด 1.5 ลิตร

2. โหระพา 4 - 5 ต้น

3. หม้อต้ม

วิธีทำ

นำน้ำสะอาดใส่ในหม้อ ต้มจนเดือด ปิดไฟ ใส่โหระพาที่ล้างสะอาด และแช่ในน้ำผสมเอนไซม์แช่ผักไว้แล้ว 15 นาที ใส่ลงไปในหม้อน้ำเดือด ปิดฝา ยกลง ทิ้งไว้สัก 10 - 15 นาที นำไปเสริฟ พร้อมดื่ม

วิธีใช้

1. ดื่มก่อนอาหารทุกมื้อ 250 มิลลิลิตร ก่อนอาหาร 30 นาที ช่วยลดอาการท้องอืด ท้องเฟ้อ กระตุ้นภูมิคุ้มกันร่างกาย ทำให้สดชื่น (ตามบทบัญญัติ 10 ประการของชมรม)

2. ดื่มแทนน้ำได้ทั้งวัน ช่วยชะล้างของเสียออกจากเลือด บำรุงร่างกาย ทำ

วัคซีนไข้หวัดใหญ่

วัคซีนไข้หวัดใหญ่ 2009...ภัยในมุมมืด

วันอาทิตย์ที่ 26 กรกฏาคม 2009 เวลา 13:42 น. | Author: นางสาว ขวัญข้าว บัวขวัญ |   

หลังจากเชื้อไวรัสตั้งต้น (Seed Virus) จากรัสเซียเดินทางมาถึงสนามบินสุวรรณภูมิเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม สื่อมวลชนก็เฝ้าติดตามอย่างใกล้ชิดว่า วัคซีนไข้หวัดใหญ่ 2009 เข็มแรกจากฝีมือคนไทยจะผลิตเสร็จเมื่อไร และจะนำมาฉีดให้ประชาชนได้ทันท่วงที ก่อนที่ไวรัสมฤตยูตัวนี้จะแพร่ระบาดไปทุกหมู่บ้านหรือไม่
ขณะนี้ "เชื้อไวรัสตั้งต้น" ได้รับการดูแลอย่างดีในกล่องเก็บอุณภูมิเย็นจัดถึง -20 องศาเซลเซียส ภายในห้องปลอดเชื้อของโรงงานต้นแบบผลิตวัคซีน คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร จ.นครปฐม สาเหตุที่ต้องเก็บเข้าตู้แช่แข็งไว้ก่อนก็เพราะต้องรอให้ "ไข่ไก่ฟักปลอดเชื้อเฉพาะ" ที่สั่งซื้อจากเยอรมนี 350 ฟองค่อยๆ ฟักตัวจนได้ที่ก่อน น่าจะใช้เวลา 7-10 วัน จากนั้นจึงจะถึงขั้นตอนการเพาะขยายเชื้อไวรัสให้เป็นวัคซีนอย่างสมบูรณ์แบบ
 ศ.ดร.วันเพ็ญ ชัยคำภา ที่ปรึกษางานวิจัยวัคซีนไข้หวัดข้ามสายพันธุ์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล อธิบายว่า ในโลกนี้แบ่งวัคซีนป้องกันไวรัสไข้หวัดใหญ่เป็น 2 ชนิดใหญ่ คือ ชนิดที่ผลิตจาก "ไวรัสเชื้อเป็น" และ "ไวรัสเชื้อตาย" หรือที่ทางวิชาการแพทย์เรียกว่า วัคซีนเชื้อตาย (Inactivated vaccine) ใช้วิธีพ่นผ่านจมูกเข้าไปยังระบบทางเดินหายใจ กับวัคซีนเชื้อเป็น (Live attenuate vaccine) ใช้วิธีฉีดเหมือนวัคซีนทั่วไป
 สำหรับเชื้อที่ได้มาจากรัสเซียเป็นเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่ เอช1 เอ็น1 ที่ยังมีชีวิตอยู่ หรือ "ไวรัสเชื้อเป็น" โดยนักวิทยาศาสตร์จากรัสเซียได้ใช้วิธีโคลด์อแดป (cold-adapted) หรือทำให้ไวรัสอยู่ได้ในอุณหภูมิต่ำกว่า -10 องศาเซลเซียส ซึ่งวิธีการทำนี้เป็นองค์ความรู้เฉพาะและเป็นลิขสิทธิ์ของแต่ละองค์กร มีเพียงไม่กี่ประเทศที่สามารถทำได้ เชื้อไวรัสที่ผ่านขบวนการโคลด์อแดปมาแล้ว ต้องนำมาเพิ่มเชื้อในไข่ไก่ฟักปลอดเชื้อ แล้วทดลองจนปลอดภัย ก่อนจะนำมาทำเป็นวัคซีนให้คนทั่วไป
 เมื่อวัคซีนไข้หวัดใหญ่เชื้อเป็นถูกพ่นเข้าไปในมนุษย์ เชื้อไวรัสเจอกับอุณหภูมิร่างกายจะเจริญเติบโตได้ในระดับหนึ่ง แต่เชื้อไวรัสจะอ่อนมากจนไม่สามารถทำให้ร่างกายเป็นโรค ทำได้เพียงกระตุ้นให้ร่างกายสร้างภูมิคุ้มกันขึ้นมา
 ส่วนวัคซีนเชื้อตายจะนำเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่ 2009 มาผ่านกระบวนการทำให้ส่วนประกอบไวรัสแยกตัว จนไม่เหลืออันตราย และไม่สามารถแบ่งตัวหรือเพิ่มจำนวนได้ในร่างกายมนุษย์ แต่ต้นทุนสูงกว่ามาก เพราะต้องใช้ไข่ไก่ปลอดเชื้อจำนวนมากในการผลิต
 "ข้อดีของไวรัสเชื้อเป็นคือหากมีเชื้อไวรัสตั้งต้นเพียงนิดเดียว ใส่ในไข่ปลอดเชื้อ 1 ฟองอาจเพิ่มปริมาณได้มากเป็นสิบเท่า แต่ข้อเสียคือวัคซีนที่ใช้ไวรัสเชื้อเป็นไม่ค่อยนิยมแพร่หลาย ผลข้างเคียงก็อาจเกิดได้มากกว่า ส่วนข้อดีของวัคซีนเชื้อตายคือมีความปลอดภัยสูง เพราะเชื้อไวรัสตายแล้วไม่เพิ่มจำนวนให้เกิดอันตราย และใช้วิธีฉีดที่คุ้นเคย ส่วนข้อเสียคือต้องใช้ไข่ปลอดเชื้อจำนวนมาก วัคซีน 1 โดสอาจต้องใช้ไข่ไก่ 1 ฟอง และการผลิตก็ทำได้ช้ากว่าวัคซีนเชื้อเป็น" ศ.ดร.วันเพ็ญ กล่าว
 ด้าน ดร.อนันต์ จงแก้ววัฒนา นักวิจัยด้านไวรัสวิทยาและวัคซีน ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ (ไบโอเทค) เปิดเผยว่า ขณะนี้ได้ผลิตไวรัสต้นแบบสำหรับพัฒนาเป็นวัคซีนเชื้อตาย ที่ได้เชื้อไวรัสตั้งต้นมาจากผู้ติดเชื้อไข้หวัดใหญ่ 2009 คนแรกของไทย
 "ตอนนี้พัฒนาวัคซีนเบื้องต้นสำเร็จแล้ว อยู่ในขั้นตอนให้สัตวแพทย์ทดลองฉีดเข้าไปในตัวเฟอร์เร็ต สัตว์ทดลองที่อยู่ในตระกูลเดียวกับอีเห็น เพื่อสังเกตดูว่าไวรัสสามารถก่อให้เกิดอาการ เช่น มีไข้ตัวร้อน หรือน้ำมูกไหล ในตัวเฟอร์เร็ตหรือไม่ หากดูอาการ 7 วันแล้วยังเป็นปกติ ก็จะให้เชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่ 2009 เข้าไปในเฟอร์เร็ตตัวเดียวกัน เพื่อดูว่าวัคซีนทำงานได้ผลหรือไม่ หากได้ผลก็จะส่งให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องนำไปทดลองในมนุษย์"
 ช่วงนี้คงต้องลุ้นระทึกว่าเชื้อไวรัสหวัดใหญ่ 2009 ที่เป็นของคนไทย เมื่อนำมาผลิตวัคซีนแล้วจะได้ผลอย่างไร หากการทดลองครั้งนี้ประสบความสำเร็จ จะกลายเป็นผลงานเยี่ยมยอดของนักวิจัยไทยอีกชิ้นหนึ่ง !?!
 วัคซีนแบบเชื้อเป็นและเชื้อตาย ต่างก็มีข้อดีและข้อเสีย แต่สิ่งที่ ดร.อนันต์แสดงความเป็นห่วงคือ วัคซีนเชื้อเป็นที่ใช้วิธีพ่นผ่านจมูกเข้าร่างกาย ปัจจุบันมีเพียงสหรัฐอเมริกาและไม่กี่ประเทศในโลกที่นำไปใช้ ส่วนประเทศไทยยังไม่ได้ใช้ สาเหตุอาจมาจาก
 1.กลัวว่าเชื้อไวรัสที่ยังมีชีวิตอยู่ อาจจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง กลับมาเป็นไวรัสที่ก่อให้เกิดโรคได้
 2.หากวัคซีนเชื้อเป็นถูกพ่นใส่เข้าไปในร่างกายประชาชนหลายสิบล้านคนในเวลาใกล้เคียงกัน อาจทำให้เชื้อไวรัสเอช1 เอ็น1 ในร่างกายมนุษย์กลายพันธุ์ไปผสมกับเชื้อไวรัสชนิดอื่น เช่น เอช3 เอ็น2 หรือ เอช5 เอ็น1 ที่มีอยู่ในธรรมชาติ จนกลายเป็นเชื้อไวรัสสายพันธุ์ใหม่ได้ 
 3.ผู้ที่เป็นโรคภูมิคุ้มกันบกพร่อง เช่น เอดส์ หอบหืด หรือผู้ป่วยโรคทางเดินหายใจเรื้อรัง อาจจะไม่สามารถใช้วัคซีนแบบเชื้อเป็นได้ เพราะเกรงว่าจะไม่มีภูมิคุ้มกันไวรัสที่พ่นเข้าไปร่างกาย
 ส่วนข้อดีนั้นนักวิจัยวัคซีนยอมรับว่า ประสิทธิภาพของการกระตุ้นภูมิคุ้มกันเชื้อไวรัสจะดีกว่า เพราะเป็นเชื้อไวรัสจริงๆ เมื่อร่างกายสร้างภูมิคุ้มกันแล้ว ในอนาคตหากเจอเชื้อไวรัสตัวเดียวกันอีก ร่างกายจะจำได้และสร้างภูมิคุ้มกันต่างๆ มาต่อต้านทันที นอกจากนี้ ยังสามารถผลิตได้รวดเร็วในราคาที่ประหยัด เหมาะสมกับสถานการณ์ไข้หวัดใหญ่แพร่ระบาดหนักไปทั่วโลก
 ขณะที่ อดีต รมว.สาธารณสุข นพ.สุชัย เจริญรัตนกุล ได้ส่งข้อมูลไปยังสื่อมวลชน แสดงความกังวลเกี่ยวกับการเร่งผลิตวัคซีนไข้หวัดใหญ่ว่า เชื้อไวรัสร้ายที่กำลังคร่าชีวิตคนทั่วโลกขณะนี้ อาจกลายพันธุ์เป็นไวรัสชนิดร้ายแรงกว่าเดิม เหมือนที่เคยเกิดมาแล้วในอดีต เมื่อองค์ความรู้เรื่องเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่ 2009 ยังไม่ตกผลึก ก็ไม่ควรเร่งรีบผลิตวัคซีนต้นแบบฉีดให้ประชาชนคนไทย ควรศึกษาวิจัยประสิทธิผลให้รอบคอบ
 ทั้งนี้ เมื่อ 30 กว่าปีก่อนเคยมีบทเรียนจากอเมริกา ที่รีบร้อนผลิตวัคซีนไข้หวัดหมู (Swine flu) เมื่อปี 2519 แล้วฉีดให้ชาวอเมริกันปรากฏว่ามี 33 รายเสียชีวิตจากวัคซีนที่ไม่มีคุณภาพ และอีก 500 รายเป็นอัมพาตจากโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง (Gullain-Barre) รัฐบาลอเมริกันถูกประชาชน 1,571 ราย เรียกร้องค่าเสียหายถึง 3.5 หมื่นล้านบาท
 สรุปคือ "วัคซีน" เป็นเพียงหนึ่งในระบบการป้องกันร่างกายติดเชื้อไวรัสร้าย ถือเป็นทางเลือกไม่ใช่ข้อบังคับ สำหรับผู้ที่เชื่อมั่นในเทคโนโลยีการแพทย์ ก็รออีกไม่เกินสิ้นปี 2552 คงได้ทดลองพ่นหรือฉีดเข้าร่างกาย ส่วนผู้ที่ยังไม่มั่นใจก็อดใจรออีกระยะหนึ่ง เชื่อว่าไม่เกิน 1 ปี รายละเอียดทุกแง่มุม ทั้งข้อดี ข้อเสีย หรือผลข้างเคียงจากผู้รับวัคซีนหวัดใหญ่ 2009 กลุ่มแรกๆ จะถูกรายงานผ่านสื่อมวลชนทั่วโลกอีกครั้ง
อ่านเพิ่มเติมที่  http://www.oknation.net/blog/bypunnee/category/H1N1

องค์การยูเนสโก

      องค์การยูเนสโก (UNESCO)   
                                       

องค์การยูเนสโก หรือ องค์การศึกษา  วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ นั้น เป็นองค์การชำนัญพิเศษแห่งหนึ่งขององค์การสหประชาชาติ   ตั้งขึ้นเมื่อวันที่  4    พฤศจิกายน  2489 มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ยูเนสโก มีจุดมุ่งหมายสำคัญในการสร้างสรรค์สันติภาพ โดยส่งเสริมความร่วมมือของนานาชาติทางการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมเพื่อให้ทั่วโลกเคารพ ในความยุติธรรม กฎหมาย สิทธิและเสรีภาพที่มนุษย์พึงมี โดยไม่แบ่งแยกเชื้อชาติ เพศ ภาษาหรือศาสนา ตามกฎบัตรสหประชาชาติ            ปกติ ยูเนสโก จะใช้ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศส เป็นภาษาทางการแต่ในระหว่างการประชุม สมัยสามัญของยูเนสโก   และการประชุมคณะกรรมการบริหารของยูเนสโก    จะใช้ภาษาที่เกี่ยวข้องถึง 6 ภาษา คือ อังกฤษ ฝรั่งเศส รัสเชีย อาหรับ สเปน และจีน           ประเทศไทยเข้าเป็นรัฐสมาชิกขององค์การยูเนสโก เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2492 (ลำดับที่ 49) ปัจจุบัน ยูเนสโกมีสมาชิกรวมทั้งสิ้น 188 ประเทศ   ประเทศสมาชิกล่าสุดคือประเทศ MICRONESIA  โดยเป็นสมาชิกเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2542            ในการดำเนินงานของยูเนสโกนั้นจะปรากฎในรูปของการประชุมสมัยสามัญ ซึ่งมีทุกๆ 2 ปี คณะกรรมการ ซึ่งประกอบด้วยผู้ทรงคุณวุฒิทางด้านการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรม จำนวน 58 คน ที่เลือกมาจากผู้แทนของประเทศสมาชิก อยู่ในวาระ 4 ปี โดยจัดให้มีการเลือกตั้งกรรมการใหม่ ครึ่งหนึ่งทุก 2 ปี   ผู้อำนวยการใหญ่ จะเป็นเจ้าหน้าที่สูงสุดขององค์การอยู่ในวาระ 6 ปี           ยูเนสโก จัดให้มีสำนักงานส่วนภูมิภาค และสำนักงานย่อยประจำพื้นที เพื่อให้ยูเนสโก ประสานงาน กับประเทศต่างๆ ได้อย่างใกล้ชิด (ในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิกมีสำนักงานยูเนสโกประจำภูมิภาคอยู่ที่ กรุงเทพ : อาคารดาราคาร, เอกมัย) แต่ละประเทศสมาชิกจะจัดให้มีสำนักผู้แทนถาวรประจำยูเนสโก และสำนักเลขาธิการคณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยยูเนสโกของประเทศนั้น ๆเพื่อดำเนินงานในส่วนที่ เกี่ยวข้องกับขอบข่ายงานของยูเนสโกโดยเฉพาะ                 สำนักผู้แทนถาวรไทยประจำยูเนสโก ได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 เป็นต้นมา   มีสำนักงานอยู่ที่กรุงปารีส ปัจจุบันมีเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงปารีสเป็นผู้แทนถาวรไทย และมี ดร. ดวงทิพย์  สุรินทาธิป   เป็นรองผู้แทนถาวรไทยประจำยูเนสโก สำนักเลขาธิการคณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ     ความเป็นมา                   ประเทศไทยได้เข้าเป็นรัฐสมาชิกของยูเนสโก ลำดับที่ 49 เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2492 หลังจากนั้น 1 ปี รัฐบาลได้มอบหมายให้กระทรวงศึกษาธิการเป็นตัวแทนของรัฐบาลในการติดต่อกับ ยูเนสโก โดยได้ตั้งสำนักเลขาธิการคณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยการศึกษา วิทยาศาสตร์และวัฒนธรรม แห่งสหประชาชาติ เพื่อเป็นหน่วยประสานงาน ขึ้นที่กองการสัมพันธ์ต่างประเทศ   สำนักงานปลัด- กระทรวงศึกษาธิการ มีหน้าที่ในการให้ข้อเสนอแนะแก่รัฐบาลและหน่วยงานต่างๆ   ในประเทศเกี่ยวกับการ ให้ - รับ ความช่วยเหลือ และการร่วมมือกับยูเนสโกในด้านการดำเนินโครงการต่างๆ ทั้งด้านการศึกษา วิทยาศาสตร์และสังคมศาสตร์ วัฒนธรรมและสื่อสารมวลชน ความช่วยเหลือมีในรูปของสิ่งพิมพ์ อุปกรณ์ ทุนการศึกษา การจัดการประชุมระหว่างประเทศ การสัมมนา การฝึกอบรม ฯลฯ      สถานภาพปัจจุบันและองค์ประกอบ       คณะกรรมการแห่งชาติฯ ได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ตามมติ คณะรัฐมนตรี ฉะนั้นสถานภาพของคณะกรรมการจะคงอยู่หรือเปลี่ยนแปลงตามการเปลี่ยนเเปลง ของคณะรัฐบาล        ตามมติคณะรัฐมนตรี วันที  16  กันยายน 2540 คณะกรรมการแห่งชาติฯ   มีรัฐมนตรี ว่าการกระทรวงศึกษาธิการดำรงตำแหน่งประธาน   ปลัดกระทรวงศึกษาธิการดำรงตำเเหน่ง รองประธาน ผู้แทนที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญในสาขาต่างๆ ของยูเนสโก จากหน่วยงานที่ เกี่ยวข้อง  ร่วมเป็นกรรมการ และมีคณะกรรมการโดยตำแหน่ง ประกอบด้วย รองปลัด กระทรวงศึกษาธิการฝ่ายต่างประเทศ ทำหน้าที่เป็นเลขาธิการ คณะกรรมการแห่งชาติฯ ผู้อำนวยการกองการสัมพันธ์ต่างประเทศ สป. ทำหน้าที่เป็นรองเลขาธิการคณะกรรมการ- แห่งชาติฯ   และหัวหน้ากลุ่มทุกกลุ่มในกองการสัมพันะต่างประเทศ สป. ทำหน้าที่เป็นกรรมการ และผู้ช่วยเลขาธิการ      คณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยการศึกษาฯ สหประชาชาติ        คณะกรรมการแห่งชาติฯ ได้รับการแต่งตั้งตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 16 กันยายน 2540 ปัจจุบันมีคณะกรรมการรวม 7 คณะ คือ   1.  คณะกรรมการฝ่ายการศึกษา   2.   คณะกรรมการฝ่ายวิทยาศาสตร์   3.  คณะกรรมการฝ่ายวัฒนธรรม   4.   คณะกรรมการฝ่ายสังคมศาสตร์   5.   คณะกรรมการฝ่ายสื่อสารมวลชน   6.   คณะกรรมการระบบสารนิเทศสากล   7.   คณะกรรมการยกเว้นอากรนำเข้าวัสดุการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรม    วัตถุประสงค์และอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการแห่งชาติฯ      ตามกฎบัตรของยูเนสโกว่าด้วยคณะกรรมการแห่งชาติฯ (Charter of the National Commissions for UNESCO) มีดังนี้      1.   คณะกรรมการแห่งชาติฯ ตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ที่จะส่งเสริมให้กระทรวง ทบวง กรม หน่วยงาน สถาบัน องค์การ   และประชาชน เข้ามามีส่วนร่วมในกิจกรรมของยูเนสโก เพื่อความ ก้าวหน้า ทางการศึกษา วิทยาศาสตร์ วัฒนธรรม และข่าวสารข้อมูล ทั้งนี้เพื่อให้ประเทศสมาชิก ดำเนินการในเรื่องต่อไปนี้        ก. มีส่วนร่วมในการธำรงไว้ซึ่งสันติภาพ ความมั่นคงปลอดภัย และ สวัสดิภาพของมนุษยชาติ โดยการร่วมในกิจกรรมของยูเนสโก ซึ่งมุ่งส่งเสริมความรู้ความเข้าใจ ซึ่งกันและกันเกี่ยวกับชนชาติต่างๆ ให้การศึกษาแก่ประชาชน เผยแพร่วัฒนธรรม   รักษาเพิ่มพูนและเผยแพร่วิทยาการ        ข. มีบทบาทสำคัญในการปฏิบัติงานของยูเนสโก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการร่างและดำเนิน โครงการขององค์การฯ      2.   เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ดังกล่าว คณะกรรมการแห่งชาติฯ จึงดำเนินการ ดังนี้        ก. ให้คำแนะนำแก่รัฐบาลและยูเนสโกในเรื่องที่อยู่ในขอบข่ายงานขององค์การฯ         ข. ประสานงานกับรัฐบาล หน่วยงาน บริการ องค์การ สถาบัน และบุคคลที่เกี่ยวข้อง ในเรื่องที่อยู่ในขอบข่ายงานของยูเนสโก        ค. ส่งเสริมให้สถาบันระดับชาติทั้งที่เป็นของรัฐบาลและไม่ใช่ของรัฐบาล ตลอดจน บุคคลที่เกี่ยวข้องเข้าไปมีส่วนร่วมและดำเนินโครงการของยูเนสโกเพื่อให้ความช่วยเหลือ ทางด้านปัญญา  วิชาการ ศิลปะ หรือบริหาร ซึ่งองค์การฯ อาจต้องขอความช่วยเหลือ       ง. เผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับความมุ่งหมาย โครงการและกิจกรรมของยูเนสโกตลอดจน พยายามกระตุ้นความสนใจของประชาชนทั่วไปในงานของยูเนสโกด้วย        จ. เข้าร่วมในการวางเเผนและดำเนินงานต่างๆ   ของยูเนสโก ซึ่งได้รับความช่วยเหลือตาม โครงการพัฒนา เเห่งสหประชาชาติ โครงการสิ่งเเวดล้อมแห่งสหประชาชาติ   กองทุนสหประชาชาติ เพื่องานประชากรและโครงการะหว่างประเทศอื่นๆ            ฉ. เข้าร่วมในการเลือกสรรผู้สมัครเข้าทำงานในตำแหน่งต่างๆ ของยูเนสโกตามโครงการปกติ ขององค์การฯ หรือจากงบประมาณยอดพิเศษอื่นๆ ตลอดจนจัดหาสถานศึกษาหรืออบรมแก่ผู้ได้รับทุน ยูเนสโก        ช. ร่วมกับคณะกรรมการแห่งชาติของประเทศอื่นๆ ศึกษา วิจัยเรื่องที่อยู่ในขอบข่าย ความรับผิดชอบขององค์การฯ        ซ. ดำเนินการอื่นๆ ตามที่เห็นสมควรที่เกี่ยวกับวัตถุประสงค์โดยทั่วไปของยูเนสโก      3.   คณะกรรมการแห่งชาติฯ จะร่วมมือกับคณะกรรมการแห่งชาติฯ ของประเทศอื่นๆ  ประสานงาน กับสำนักงานส่วนภูมิภาคและศูนย์อื่นๆ   ของยูเนสโก ในการส่งเสริมความร่วมมือทั้งในระดับภูมิภาค ภูมิภาคย่อย และทวิภาคีในด้านการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรม   โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการ วางเเผน และดำเนินงาน   ร่วมกัน การร่วมมือนี้อาจจะส่งผลดีต่อการเตรียมการการดำเนินงานและการ ประเมินผลโครงการ   และอาจเป็นรูปของการร่วมมือกันสำรวจ    การสัมมนา    การประชุม   และการ เเลกเปลี่ยนข่าวสาร วัสดุอุปกรณ์ และเยี่ยมเยียนซึ่งกันเเละกัน      4.   แต่งตั้งคณะอนุกรรมการได้ตามความจำเป็น             คณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ                              (มติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2540)      ประกอบด้วย      1. รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ                                      ประธานกรรมการ      2. ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ                                                รองประธานกรรมการ      3. ปลัดทบวงมหาวิทยาลัย                                                  กรรมการ      4. เลขาธิการคณะกรรมการพัฒนเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ         หรือผู้แทน                                                              กรรมการ      5.   อธิบดีกรมองค์การระหว่างประเทศ หรือผู้แทน                           กรรมการ      6.   อธิบดีกรมวิเทศสหการ   หรือผู้แทน                                     กรรมการ      7.   ผู้อำนวยการสำนักงบประมาณ หรือผู้แทน                                กรรมการ      8.   เลขาธิการคณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยการศึกษาฯ สหประชาชาติ        หรือผู้แทน                                                                กรรมการ      9.    ประธานคณะกรรมการฝ่ายการศึกษาของคณะกรรมการ       แห่งชาติว่าด้วยการศึกษาฯ สหประชาชาติ                                    กรรมการ      10.   ประธานคณะกรรมการฝ่ายวิทยาศาสตร์ของคณะกรรมการ       แห่งชาติว่าด้วยการศึกษาฯ สหประชาชาติ                                    กรรมการ      11. ประธานคณะกรรมการฝ่ายวัฒนธรรมของคณะกรรมการ       แห่งชาติว่าด้วยการศึกษาฯ สหประชาชาติ                                    กรรมการ      12. ประธานคณะกรรมการฝ่ายสังคมศาสตร์ของคณะกรรมการ      แห่งชาติว่าด้วยการศึกษาฯ สหประชาชาติ                                     กรรมการ      13. ประธานคณะกรรมการฝ่ายสื่อสารมวชนของคณะกรรมการ       แห่งชาติว่าด้วยการศึกษาฯ สหประชาชาติ                                    กรรมการ      14. ประธานคณะกรรมการระบบสารนิเทศสากลของ                                   คณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยการศึกษาฯ สหประชาชาติ                  กรรมการ      15. ศาสตราจารย์ ดร. อดุล   วิเชียรเจริญ                                     กรรมการ      16. ศาสตราจารย์หม่อมเจ้าสุภัทรดิศ   ดิศกุล                                 กรรมการ      17. รองศาสตราจารย์ ดร. ศลักษณ์ ทรรพนันทน์                               กรรมการ      18. รองปลัดกระทรวงศึกษาธิการ                                            กรรมการและเลขาธิการ        (ฝ่ายการต่างประเทศ)      19. ผู้อำนวยการกองการสัมพันธ์ต่างประเทศ       สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ                                          กรรมการและรองเลขาธิการ      20. หัวหน้ากลุ่มความร่วมมือพหุภาคี       กองการสัมพันธ์ต่างประเทศ       สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ                                          กรรมการและผู้ช่วยเลขาธิการ      21. หัวหน้ากลุ่มสารสนเทศการต่างประเทศด้านการศึกษา        กองการสัมพันธ์ต่างประเทศ        สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ                                         กรรมการและผู้ช่วยเลขาธิการ      22. หัวหน้ากลุ่มความร่วมมือทวิภาคี       กองการสัมพันธ์ต่างประเทศ       สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ                                         กรรมการและผู้ช่วยเลขาธิการ      23. หัวหน้ากลุ่มประสานงานและการประชุมนานาชาติ       กองการสัมพันธ์ต่างประเทศ       สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ                                         กรรมการและผู้ช่วยเลขาธิการ       24. หัวหน้ากลุ่มส่งเสริมมาตรฐานสากลด้านการศึกษา       กองการสัมพันธ์ต่างประเทศ       สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ                                         กรรมการและผู้ช่วยเลขาธิการ